Wat is de oorsprong van het woord 'diamant'?

Het woord 'diamant' vindt zijn oorsprong in het Oudgriekse 'adamao', wat 'ik tem' of 'ik onderwerp' betekent. Het bijvoeglijk naamwoord 'adamas' werd gebruikt voor de hardste stof die men destijds kende, en in de loop van de eeuwen werd dit de directe basis voor het Engelse woord 'diamond'. Taalkundigen merken op dat 'adamas' oorspronkelijk wellicht verwijst naar korund, de mineralengroep waartoe ook saffier behoort, voordat de term specifiek de betekenis van diamant kreeg. Dat etymologische verband tussen hardheid en de naam van de steen is passend: diamant, of deze nu in een laboratorium is gekweekt of uit de aarde is gewonnen, scoort 10 op de schaal van Mohs, de hoogste score die een materiaal kan krijgen. Door IGI gecertificeerde, in het laboratorium gekweekte diamanten hebben dezelfde chemische samenstelling, dezelfde koolstofkristalstructuur en dezelfde hardheid als elke steen die de oude Grieken zouden hebben kunnen tegenkomen. De naam heeft altijd verwezen naar een fysieke eigenschap, niet naar een geologische oorsprong.